Ja… Je moet zoiets bijhouden natuurlijk. Zeker met die enorme schare volgers…. Het is me eerlijk gezegd nog een raadsel waarom ik hier überhaupt iets toevoeg. Misschien is het wel om een deel van mezelf achter te laten op het wereldwijde web.
Misschien dat er over 100 jaar een soort cyber archeologen zijn die obscure fenomenen als weblog gaan onderzoeken en dan per toeval mijn weblog tegenkomen.
Potverdorie…
Een hele tijd geleden heb ik Flock (een webbrowser) geinstalleerd, maar dat beviel niet echt. Ik heb net echter de Engelse versie 2.0.3 geinstalleerd…
Wat zitten daar veel handige dingen in! Zodra ik Flock opstart wordt ik meteen aangemeld bij Flickr, Gmail en WordPress. Klikken en slepen om foto’s te uploaden, vanuit Flock berichten sturen naar mijn contactpersonen…
Wat ik natuurlijk wel direct geinstalleerd heb is Greasemonkey en de scripts AllSize+ en Exif info…
Wat een geweldige browser!
Mika Hakkinen heeft een nieuw baantje gevonden: hij wordt coureursmanager. In dienst van Aces Management Group gaat de tweevoudig wereldkampioen speuren naar talentvolle coureurs, om die vervolgens naar de top te begeleiden.
Nadat hij in 2001 zijn Formule 1-carrière bij McLaren afsloot, reed Mika Hakkinen nog drie seizoenen DTM. 2007 was het laatste jaar dat hij daarin actief was. Nu de Fin helemaal gestopt is met professioneel racen, heeft hij een nieuwe bestemming gevonden: het begeleiden van jonge coureurs.
Hakkinen treedt in dienst bij Aces Management Group, waarvan de directeur Hakkinen’s vroegere manager Didier Coton is.
“Dit is een enorm uitdagende nieuwe onderneming en een grote verantwoordelijkheid”, zegt Hakkinen in een reactie. “Ik kan niet wachten om ambitieuze en talentvolle jonge coureurs te vertellen wat ik heb geleerd door het winnen van twee wereldtitels.”
“Door mijn eigen ervaring begrijp ik wat er nodig is om de top te halen en hoe belangrijk het is voor een sportman om een groep trouwe professionals om zich heen te hebben.”
Bron: nusport.nl
Wat is dat toch? De grootste economie ter wereld en in hun eigen achtertuin laten ze dit gebeuren…
Schande…
Bron: nu.nl
In veel demonstraties en voorbeelden van Microsoft wordt de naam “Contoso” gebruikt als fictieve bedrijfsnaam. Ik heb me afgevraagd of dit misschien een afkorting was, of een anagram.
Het blijkt gewoon een puur verzonnen naam te zijn die in 1998 verzonnen is voor een demonstratie over BizzApps.
http://blogs.technet.com/jhoward/archive/2005/01/27/361453.aspx
Het is dan toch gelukt. Een rekening bij de Rabobank. Vanavond meteen mijn spaargeld overgeheveld.
Het was wel duidelijk dat er veel meer overstappers waren. Ze hadden het erg druk bij de Rabo.
Het eerste gesprek was in ieder geval helder zonder overdreven prietpraat. De man met wie ik het gesprek had was overduidelijk een nuchtere Twent. Voorheen werkzaam bij de Boerenleenbank (de voorloper van de Rabo).
Er zijn wat afspraken gemaakt. Ben benieuwd of die ook worden nagekomen.
Ik zag ze een tijdje geleden in de Volkskrant.
War het op neer komt is dat we eigenlijk moeten eten zoals dat 100 jaar geleden ook gebeurde. Gewoon met spullen uit de streek. Waarom zou ik sperziebonen uit Kenia moeten eten als ze ergens in Twente ook worden verbouwd?
En hoe zit dat met rundvlees uit Argentinië? Wat is er mis met de koeien die ik buiten de stad zie?
Aardbeien met kerst. Leuk. Maar ook die worden ingevlogen uit Kenia.
Ik zal zo ook eens het verhaal opzoeken over de vissoort in Afrika die nu ineens populair is. Eet je spontaan geen vis meer.
Maar nu eerst:
1. Eat food. Though in our current state of confusion, this is much easier said than done. So try this: Don’t eat anything your great-great-grandmother wouldn’t recognize as food. (Sorry, but at this point Moms are as confused as the rest of us, which is why we have to go back a couple of generations, to a time before the advent of modern food products.) There are a great many foodlike items in the supermarket your ancestors wouldn’t recognize as food (Go-Gurt? Breakfast-cereal bars? Nondairy creamer?); stay away from these.
2. Avoid even those food products that come bearing health claims. They’re apt to be heavily processed, and the claims are often dubious at best. Don’t forget that margarine, one of the first industrial foods to claim that it was more healthful than the traditional food it replaced, turned out to give people heart attacks. When Kellogg’s can boast about its Healthy Heart Strawberry Vanilla cereal bars, health claims have become hopelessly compromised. (The American Heart Association charges food makers for their endorsement.) Don’t take the silence of the yams as a sign that they have nothing valuable to say about health.
3. Especially avoid food products containing ingredients that are a) unfamiliar, b) unpronounceable c) more than five in number — or that contain high-fructose corn syrup.None of these characteristics are necessarily harmful in and of themselves, but all of them are reliable markers for foods that have been highly processed.
4. Get out of the supermarket whenever possible. You won’t find any high-fructose corn syrup at the farmer’s market; you also won’t find food harvested long ago and far away. What you will find are fresh whole foods picked at the peak of nutritional quality. Precisely the kind of food your great-great-grandmother would have recognized as food.
5. Pay more, eat less. The American food system has for a century devoted its energies and policies to increasing quantity and reducing price, not to improving quality. There’s no escaping the fact that better food — measured by taste or nutritional quality (which often correspond) — costs more, because it has been grown or raised less intensively and with more care. Not everyone can afford to eat well in America, which is shameful, but most of us can: Americans spend, on average, less than 10 percent of their income on food, down from 24 percent in 1947, and less than the citizens of any other nation. And those of us who can afford to eat well should. Paying more for food well grown in good soils — whether certified organic or not — will contribute not only to your health (by reducing exposure to pesticides) but also to the health of others who might not themselves be able to afford that sort of food: the people who grow it and the people who live downstream, and downwind, of the farms where it is grown.
“Eat less” is the most unwelcome advice of all, but in fact the scientific case for eating a lot less than we currently do is compelling. “Calorie restriction” has repeatedly been shown to slow aging in animals, and many researchers (including Walter Willett, the Harvard epidemiologist) believe it offers the single strongest link between diet and cancer prevention. Food abundance is a problem, but culture has helped here, too, by promoting the idea of moderation. Once one of the longest-lived people on earth, the Okinawans practiced a principle they called “Hara Hachi Bu”: eat until you are 80 percent full. To make the “eat less” message a bit more palatable, consider that quality may have a bearing on quantity: I don’t know about you, but the better the quality of the food I eat, the less of it I need to feel satisfied. All tomatoes are not created equal.
6. Eat mostly plants, especially leaves. Scientists may disagree on what’s so good about plants — the antioxidants? Fiber? Omega-3s? — but they do agree that they’re probably really good for you and certainly can’t hurt. Also, by eating a plant-based diet, you’ll be consuming far fewer calories, since plant foods (except seeds) are typically less “energy dense” than the other things you might eat. Vegetarians are healthier than carnivores, but near vegetarians (“flexitarians”) are as healthy as vegetarians. Thomas Jefferson was on to something when he advised treating meat more as a flavoring than a food.
7. Eat more like the French. Or the Japanese. Or the Italians. Or the Greeks. Confounding factors aside, people who eat according to the rules of a traditional food culture are generally healthier than we are. Any traditional diet will do: if it weren’t a healthy diet, the people who follow it wouldn’t still be around. True, food cultures are embedded in societies and economies and ecologies, and some of them travel better than others: Inuit not so well as Italian. In borrowing from a food culture, pay attention to how a culture eats, as well as to what it eats. In the case of the French paradox, it may not be the dietary nutrients that keep the French healthy (lots of saturated fat and alcohol?!) so much as the dietary habits: small portions, no seconds or snacking, communal meals — and the serious pleasure taken in eating. (Worrying about diet can’t possibly be good for you.) Let culture be your guide, not science.
8. Cook. And if you can, plant a garden. To take part in the intricate and endlessly interesting processes of providing for our sustenance is the surest way to escape the culture of fast food and the values implicit in it: that food should be cheap and easy; that food is fuel and not communion. The culture of the kitchen, as embodied in those enduring traditions we call cuisines, contains more wisdom about diet and health than you are apt to find in any nutrition journal or journalism. Plus, the food you grow yourself contributes to your health long before you sit down to eat it. So you might want to think about putting down this article now and picking up a spatula or hoe.
9. Eat like an omnivore. Try to add new species, not just new foods, to your diet. The greater the diversity of species you eat, the more likely you are to cover all your nutritional bases. That of course is an argument from nutritionism, but there is a better one, one that takes a broader view of “health.” Biodiversity in the diet means less monoculture in the fields. What does that have to do with your health? Everything. The vast monocultures that now feed us require tremendous amounts of chemical fertilizers and pesticides to keep from collapsing. Diversifying those fields will mean fewer chemicals, healthier soils, healthier plants and animals and, in turn, healthier people. It’s all connected, which is another way of saying that your health isn’t bordered by your body and that what’s good for the soil is probably good for you, too.
Schaamteloos gejat van : New York Times
Hmmm… kan het verhaal zo 1-2-3 niet terugvinden, maar het kwam hier op neer:
Een groot meer in Afrika wordt al generaties lang bevist. De kleine boten varen ’s ochtends vroeg weg en tegen het einde van de middag werd de vangst op het strand verkocht. Niets aan de hand, iedereen blij.
Totdat er een gast van de EU langskomt en de vis ook lekker vindt. “Dat zou ook wel wat zijn voor thuis”.
Het verhaal van de kraaltjes en spiegeltjes in ruil voor de sterkste mannen van het dorp dringt zich weer op.
De EU bekostigt een fabriek waarin van de gevangen vissen filets worden gesneden, die dan worden ingevroren en in bevroren toestand elke avond naar Europa worden gevlogen. De fabriek wordt bemand door de vroegere vissers, want die hebben geen werk meer sinds er veel efficienter trawlers aan het werk zijn om in enkele uren net zo veel vis op te halen als de oorspronkelijke vissers met hun kleine bootjes in een maand ophaalden.
En de oude vis-consumenten uit Afrika? Die mogen nu vechten om het visafval wat overblijft.
Fijne verdeling.
UPDATE: Hier staat een verhaal dat er over gaat. Als je andere links volgt lees je ook dat het allemaal niet zo ‘zielig’ is als wordt geporteteerd. De maker van de film heeft, in zijn eigen woorden, ook geen documentaire gemaakt maar een ‘impressie’…. Waarom dan wel een prijs in ontvangstnemen die bestemd is voor documentaires?
Vroegah was het toch allemaal gemakkelijker. Je had een zilvervlootrekening. Elke keer wanneer je geld ging storten bij de bank werd er een extra regeltje in het boekje gedrukt. Als je netjes tot je 18e had gespaard kreeg je van vader-staat een extraatje.
Tegenwoordig heb je dan spaarrekeningen in soorten en maten. De banken willen graag dat je je zaken daarvoor via internet regelt, stel je voor dat je een kantoor [huh? zijn die er dan nog?] binnenstapt om ‘in person’ geld te storten…. Brrr…
Indertijd had ik, als trouwe ABN klant, een rekening geopend waarmee ik alles kon regelen. later kwam er zelfs een spaarrekening bij. Trouw als ik ben heb ik intussen zo’n beetje alles wat met mijn financien te maken heeft ondergebracht bij de ABN-AMRO.
Nooit heb ik er over nagedacht dat dit misschien niet zo slim zou kunnen zijn. Totdat er vanavond ineens berichten opdoken over ‘top overleg in Brussel om Fortis’. Blijkt daar de hele financiele top van de Benelux bij elkaar te zijn om Fortis te redden van de ondergang. WTF? En hoe zit dat met mijn spaargeld?
Ik heb er heel even over nagedacht en ik ga mijn spaargeld verdelen over verschillende banken. In ieder geval de Rabo (niet beursgenoteerd dus ZEER vertouwen wekkend) en de ING.
Ik zal ook eens kijken of het zin heeft om een deel van mijn geld in het buitenland neer te zetten. Luxemburg of Zwitserland misschien zelfs?
Overdereven? Misschien. Maar het zou op zijn zachtst gezegd lullig zijn als mijn spaargeld ineens verdwenen is zonder dat ik er iets leuks mee heb gedaan. Omdat een stel zakkenvullers in de US of A dubieuze hypotheken hebben afgesloten om de bonussen die daarmee gemoeid zijn, zonder rekening te houden met hun klanten die de hypotheek na een aantal jaar niet kunnen betalen. “What the hell! I had my bonus, so what do I care?”
Anthony had altijd legendarische uitspraken op zo’n moment:
De banken geven je een paraplu wanneer de zon schijnt en willen die terug wanneer het regent.
Wordt ongetwijfeld vervolgd
DAYTONA BEACH – Een 46-jarige Amerikaan en zijn 12-jarige autistische zoon hebben een gedwongen nacht zwemmen in de Atlantische oceaan overleefd. Dat heeft de Amerikaanse nieuwszender CNN dinsdag gemeld.
ANP
De twee gingen zaterdagavond zwemmen bij Daytona Beach in Florida, toen de jongen door een sterke stroming naar open zee werd gesleurd. Toen zijn vader hem wilde redden, kwam hij ook door de stroming in open zee terecht.
Gealarmeerde reddingsdiensten gaven de zoektocht op toen het donker werd.
Vader en zoon dreven steeds verder uit elkaar en konden elkaar niet meer zien. Om half acht ’s ochtends werd de vader alsnog door een reddingsboot gered. Korte tijd later werd ook de zoon, die nog geen kilometer verderop dreef, levend uit het water gehaald.
Bron: nu.nl
Benieuwd wanneer ze hiervan een film maken
|
